Werknemers

Ken je dat, het gevoel dat je had als kind? Die mooie rode luchtballon aan een draadje. Stevig in je kleine knuistjes, houd je het draadje vast en loopt het hele dorp door, trots en blij met je mooie rode luchtballon.

Maar heel langzaam glijd het touwtje door je handen.

De ballon begint te stijgen, je springt, je grijpt.

Je grijpt mis of je hebt hem.

 

Deze week is zo’n week dat alles wat je vast dacht te hebben los is geraakt. De software geeft problemen, de leverancier en de it specialist wijzen ervoor naar elkaar, de NEN-certificering is door de crisis niet op kantoor maar “op afstand”. Iedere vraag, ieder antwoord kost bergen met tijd.

Mailen, scannen, bellen. De ene inspecteur stopt vroegtijdig omdat hij zijn rijbewijs wil verlengen, de ander maakt zijn werk niet af zonder reden. De batterij van mijn telefoon begeeft het en de aangekochte wielrenbroek blijkt elders 50 euro goedkoper.

Oh ja, we hebben ook nog een coronacrisis. In alle hectiek bijna vergeten.

 

Ik spring en grijp.

Ik heb al mijn ballontjes weer in mijn hand

 

Erik Hoogink

 

Ps. Ook het komende jaar zijn we volledig gecertificeerd