Werknemers

Zoals ieder jaar gaan mijn vrouw (Els) en ik op wintersport naar de Italiaanse Dolomieten. Een prachtig gebied dat tot het Unesco  werelderfgoed behoort.

Als liefhebber van Italiaans eten schoven we op de dag van aankomst een restaurant binnen gelegen  onder aan de skipiste.

In de hoek een 2 persoonstafeltje met het mooiste uitzicht wat je kan bedenken. Uitkijkend op de witte helling met de skigondels, verder naar boven het bos van dennenbomen en helemaal boven de bergtop die in het avondlicht prachtig rood kleurt.

We zitten ons uitzicht te bewonderen en verwonderen ons over al het moois.

De ober komt en begroet ons, legt de menukaart op tafel en vraagt wat we willen drinken. Due birra per favore. Veel verder komt mijn kennis van de Italiaanse taal  niet.  

Ik raap de menukaart op van tafel en dan valt mijn oog op de steen waarop het tafelnummer vermeld staat, 8. We zitten op de mooiste plek van het restaurant aan tafel Acht. 

Is het toeval is het symbolisch voor de toekomst? Ik weet het niet, maar tafel Acht heeft een prachtig uitzicht.

Erik Hoogink